கோயிஞ்சாமியின் கவித மொயற்சி!

தேதி என்னவென்று செல்போனில் பார்த்த கோயிஞ்சாமிக்கு புல்லரித்து விட்டது. அடி மனசுக்குள் ஆனந்த அலாரம் ஒன்று அடித்தது. காரணம்... ஜூலை 13... கள்ளிக்காட்டார் பொறந்த நாள்..கவிஞர்கள் திருநாள்...
கோயிஞ்சாமியின் கைகள் துடித்தது... பேனா துடித்தது... நெஞ்சுக்குள்ள லெப்ட் பக்கம்.. ரைட்டு பக்கம் வார்த்தைகள் பெண்டுலமாக ஆடியது. ரன்னினான், ரன்னினான், வெள்ள பேப்பரைத் தேடி ரன்னினான். எடுத்தான்.. சிந்திக்க ஆரம்பித்தான்...கவித 'மொல்ல மொல்ல' எட்டிப் பார்த்தது... அதுவும் லவ்வு கவித!

'சன்'னை தின்ன முடியாது..
உன் கண்ணு 'சன்'னு!
'பப்ஸ்'ஐ தின்னலாம்...
உன் லிப்ஸ் - 'பப்ஸ்'
ரோஸ்க்கு 'நோஸ்' கிடையாது!
உன் 'நோஸ்' ரோஸ்!
நீ உன் இதயம் give
நான் என் இதயம் give
அதுதான் லவ்!

இந்த கவித எழுதி முடித்த திருப்தியில், 'சாகித்ய அகாதெமி' வாங்கிய மாதிரி இல்லாவிட்டாலும், ஏதோ அகாடமிக்கலா சாதித்த திருப்தியில், கோயிஞ்சாமி சாலையில் தலைநிமிர்ந்து நடக்க ஆரம்பித்துள்ளான்.