Friday, July 29, 2005

ஊத்திக்கினு கடிப்பதும், கடிச்சுக்கினு ஊத்திப்பதும்

கோயிஞ்சாமிக்கு ஒரு ப்ராஜக்ட் பண்ணிக்கொண்டு இருந்தான். அந்த ப்ராஜக்ட் ஒரு இணையதள கட்டுமானத்துக்கானது. அந்த ப்ராஜக்ட்டில் பயனருக்குக் காண்பிக்க ஒரு நாட்காட்டி தேவைப்பட்டது.

அந்த காலண்டரை ஜாவாஸ்க்ரிப்டில் எழுத கோயிஞ்சாமி சபதம் பூண்டான். மறு நாள் முழுதையும் இந்த ஜாவாஸ்க்ரிப்ட் காலண்டர் சாப்பிட்டுவிடும் விபரீதம் அப்பொழுது கோயிஞ்சாமிக்குக் கிஞ்சித்தும் தெரிந்து இருக்கவில்லை.

காலண்டர் ப்ரோக்ராம் ஒன்று எழுத ஆரம்பிக்கும் முன், இணையத்தில் இலவசமாகக் கிடைக்கும் code/scriptகளைப் பயன்படுத்த வேண்டாம் என்றும் முடிவு செய்திருந்தான். மறு நாள் முழுதையும் இந்த ஜாவாஸ்க்ரிப்ட் காலண்டர் சாப்ப்... சரி சரி. பில்ட்-அப் போதும். மேட்டருக்குப் போவோம்.

ஒரு காலண்டரில் என்னென்ன மாதங்கள் இருக்கிறது என்று தெரியவேண்டும். சுலபம், ஒன்று முதல் பன்னிரண்டு வரை உள்ள எண்கள். அடுத்ததாக ஒரு மாதத்தில் என்னென தேதிகள் உள்ளன என்று தெரியவேண்டும், சில மாதம் 28ஆம் தேதி வரை மட்டுமே இருக்கும், சில மாதம் 29, சிலவற்றில் 30, 31 இப்படி.

ஆக, அந்த மாதத்தில் எத்தனைத் தேதிகள் உள்ளன என்று கண்டுபிடித்து விட்டால் மற்றவை சுலபம். அதாவது கடைசித் தேதியைக் கண்டுபிடிக்க வேண்டும். ஜாவாஸ்க்ரிப்டில் ஒரு மாதத்தின் கடைசித்தேதியைக் கண்டுபிடிக்க உள்ளமைந்த ஃபங்க்ஷன் எதுவும் இல்லை என்பது கோயிஞ்சாமிக்கு உறைக்கவில்லை. எனவே நோட்பேட் திறந்து எழுத ஆரம்பித்தான். மறு நாள் முழுவதையும் இந்த ஜாவாஸ்க்ரிப்ட் காலண்டர் சாப்பிட்டுவிடும் விபரீதம் அப்பொழுத்... சரி, சரி, சரி. சஸ்பென்ஸ் கதை எழுத ஆசைப்பட்டதில் இருந்து இப்படித்தான் சம்பந்தமில்லாத இடத்தில் பஞ்ச் லைன் வந்து விழுந்துத் தொலைக்கிறது.

எனவே ஒரு மாதத்தின் கடைசி தேதியைக் கண்டுபிடிக்க கீழ்க்காணும் உத்தியைப் பின்பற்றினான்.


ஊத்திக்கினு கடிச்சுக்கறான்
----------------------

இருக்கும் தேதியுடன் ஒரு மாதம் கூட்டினால் அடுத்த மாதம் வந்து விடும். அடுத்த மாதம் வந்தவுடன் அந்த மாதத்தின் ஒன்றாம் தேதிக்கு தேதியை மாற்ற வேண்டும். பிறகு அதில் இருந்து ஒரு தேதி கழித்துவிட்டால், தற்போதைய மாதத்தின் கடைசித்தேதி கிடைத்து விடும்.

உ.தா.:

இன்றைய தேதி: 29 ஜூலை 2005
ஒரு மாதம் கூட்டினால்: 29 ஆகஸ்ட் 2005
இம்மாதத்தின் முதல் தேதி: 1 ஆகஸ்ட் 2005
இதிலிருந்து ஒரு நாள் கழித்தால்: 31 ஜூலை 2005

ஆக, ஜூலை மாதத்தின் கடைசி நாள் 31.

ஆஹா, ப்ரமாதம் ப்ரமாதம் என்று தன்னைத் தானே புகழ்ந்துகொண்டு அந்தந்த கிழமைகளில் சரியாக வருமாறு காலண்டரை உருவாக்கி வீட்டிற்கும் போய்விட்டான் பணியகத்தில் இருந்து.

கடிச்சுக்கினு ஊத்திக்கறான்
-----------------------
மறுநாள் பணியகம் வந்ததும் தான் நேற்று எழுதிய நிரலை ஒரு மேற்பார்வை பார்க்க ஆரம்பித்தான். அடடே, என்ன அதிசயம்! நேற்று மிகவும் துள்ளியமாக இயங்கிய நிரல் இன்று தப்புத்தப்பாக காட்டுகிறதே தேதிகளை!

கணிப்பொறியில் தேதியைப் பார்த்தான். 31 மார்ச் 2005 என்று காண்பித்தது (வேண்டுமென்றே மாற்றி அமைத்திருந்தான் கோயிஞ்சாமி).

ஒன்றும் பிடிபடவில்லை. பணியகத்தில் இருந்த ஃப்ரிட்ஜில் இருந்து மூன்று பாட்டில் தண்ணீரை மதியத்திற்குள் காலி செய்தும் பலனில்லை. மதியம் உணவு முடிந்ததும் நெல்லைப் பழரசம் குடித்துவிட்டு வந்தும் ஒரு பலனும் இல்லை.

பிறகு மாலை தேநீர் அருந்தியவுடன் 'பொறுத்தது போதும்!' என்று வலைப்பூக்களை மேய்ந்தான். குழுக்களில் வந்த மடல்களைப் படித்துப் பார்த்தான்.

சரி, இதை விடுவதில்லை என்ற தீர்மானத்துடன் மீண்டும் நோட்பேடை எடுத்து அந்த ஸ்க்ரிப்ட்டை ஆராய்ந்தான்.

என்னதான் நடக்கிறது என்று வரிவரியாக டீ-பக் போட்டு மீண்டும் ஆராய்ந்ததில்....

ஒரு உண்மை புலப்பட்டது.

இன்றைய தேதி: 31 மார்ச் 2005
ஒரு மாதம் கூட்டினால்: 1 மே 2005
இம்மாதத்தின் முதல் தேதி: 1 மே 2005
இதிலிருந்து ஒரு நாள் கழித்தால்: 30 ஏப்ரல் 2005

ஆக, மார்ச் மாதத்தின் கடைசி நாள் 30

:-(( :-(( :-((

ஆஹா.... இதான் மேட்டர்.

மார்ச் முப்பத்தொன்றுடன் ஒரு மாதம் கூட்டினால் சாதாரணமாக 31 ஏப்ரல் என்று வரும். ஆனால் புத்திசாலி ஜாவாஸ்க்ரிப்ட், ஏப்ரல் மாதத்தில் 30 தேதி வரைதான் என்று உணர்ந்து, மிச்சமிருக்கும் ஒரு நாளையும் கூட்டி விடுகிறது. எனவே, மே மாதம் ஒன்னாம் தேதி (மேஜர் ஆனேனே!)

இந்த ப்ரச்சனை தீரவேண்டுமென்றால், "இன்றைய தேதி" என்னவாக இருந்தாலும், அதை ஒன்றாம் தேதியாக மாற்ற வேண்டும். அடுத்த மாதம் சென்றவுடன் ஒன்றாம் தேதியாக மாற்றக்கூடாது. இப்படி எழுதினால் எல்லாம் ஓக்கே.

இன்றைய தேதி: 31 மார்ச் 2005
இம்மாதத்தின் முதல் தேதி: 1 மார்ச் 2005 (மொதல்ல கட்ச்கபா)
ஒரு மாதம் கூட்டினால்: 1 ஏப்ரல் 2005 (இப்ப ஊத்திக்கபா)
இதிலிருந்து ஒரு நாள் கழித்தால்: 31 மார்ச் 2005

கோயிஞ்சாமி நிம்மதியாக நோட்பேடை மூடிவைத்தான். இந்த நாள் முழுதையும் இந்த ஜாவாஸ்க்ரிப்ட் காலண்டர் சாப்பிட்டுவிட்ட விபரீதம் இப்பொழுது கோயிஞ்சாமிக்குக் நன்றாகத் தெரிந்தது.

ஆனால் ஊத்திக்னு கடிச்சுக்கலாம், கடிச்சுக்கினும் ஊத்திக்கலாம் என்ற தத்துவம் எப்பொழுதும் எல்லா இடத்திலும் சரிவராது என்பதை கோயிஞ்சாமி உணர்ந்து கொண்டான்.

Friday, July 22, 2005

ரஜினிகாந்த் - முதல் போணி

16-06-1981 தேதியிட்ட குமுதத்தில், நடிகை சரிதா எழுதிய தொடரின் மூன்றாவது அத்தியாயத்தில் இருந்து சில பகுதிகள்

ரஜினியை நான் ·பர்ஸ்ட் சந்திச்சது ' தப்புத்தாளங்கள்' ஷ¥ட்டிங்கிலே. பெங்களூரில் அவுட்டோர் படபிடிப்பு. ஒரு பாட்டு எடுக்கிறாங்க. அவரை மத்தவங்க எல்லாம் 'விஷ்' பண்ணினாங்க. என்னை அவருக்கு அறிமுகப்படுத்தினாங்க நாள் பூர்ரா வேலை. கல்யாணம் ஆன பிறகு நான் பாடற மாதிரிப் பாட்டு. " அழகான இளமங்கை கட்டில் கொடுத்தாள்" என்று ஆரம்பிக்கும். நான் பிரெக்னன்ட்டா இருக்கிற மாதிரி காரெக்டர். அந்த காரெக்டர் அறிவு முதிர்ச்சி பெற்ற காரெக்டர் இல்லையா? டைரக்டர் ஒவ்வொரு ஷாட்டுக்கும், " மரோசரித்ரா மாதிரி பண்ணாதே! அதை மறந்துடு! யூ ஆர் நான் ஸிக்ஸ்டீன்! இப்ப இருபத்து அஞ்சு வயசு. இந்தப் பெண் காரெக்டருக்கு ஆக்சுவலா முப்பது வயசு இருக்கணும், உனக்காக அஞ்சு வயசு குறைச்சிருக்கேன், " என்று அடிக்கடி ஞாபகப் படுத்திகிட்டே இருப்பார்.

ஷ¥ட்டிங் முடிஞ்சவுடன் ஓட்டலுக்கு வந்தோம். நான் அப்போ போர்ட்டிகோவிலே உலாத்திகிட்டு இருந்தேன். காஷ¤வல் டிரெஸ்ஸிலே, ஒரு மாக்ஸி போட்டுகிட்டு இருந்தேன். ரஜினி அங்கே வந்தார். காலையிலே பார்த்ததற்கும், ஈவினிங்லே பார்த்ததற்கும் நல்ல வித்தியாசம். என்னை யாரோன்னு நினைச்சுட்டார். ' குட் ஈவினிங் ஸார்' ன்னேன். அவரும் வணக்கம்னார். என்னை அடையாளம் தெரிஞ்சுக்கலை. நான் ரொம்ப குண்டு வேற. அதுவும் ஸெவன்டீன் தான் அப்போ. படப்பிடிப்பின் போது நல்லா கெட் அப் கொடுத்து , மேக் அப் போட்டிருந்ததால், முப்பது வயது பொம்பிளை மாதிரி ஆகியிருந்தேன். என்னை யாருன்னு தெரிஞ்சுகிட்டதும் ரொம்ப ஆச்சர்யம் - 'ஐயய்யோ! உனக்குப் போயா வணக்கம் போட்டேன் ரொம்ப மரியாதையா' அப்படீன்னு கிண்டல் பண்ணார். ' ஒரு வணக்கம் வேஸ்ட் ஆயிப் போச்சே என் லை·ப்லே' ன்னார்.

தப்புத்தாளங்கள்லே அந்த பிரெக்னன்ட் எ·பெக்ட் வர்றதுக்காக துணியெல்லாம் பெரிசா வெச்சுக் கட்டி பெரிய வயிறு மாதிரி பண்ணி- எனக்கு ரொம்ப தமாஷாக இருக்கும்.
"இந்த மாதிரி காட்டினால் தான் கொஞ்சம் ஏஜ்டா தெரியும். முழு பிக்சருக்கும் இப்படியே கட்டிக்குங்க," ன்னு அங்கே இருந்தவங்க சொல்லுவாங்க. " பிக்சர் முடியறவரைக்கும் டெலிவரி ஆகாமலா இருப்பேன்" ன்னு சொல்லுவேன்.

தப்புத்தாளங்கள் இரண்டு மொழியிலே எடுத்தாங்க. கன்னடம், தமிழ். எனக்கு கன்னடத்திலே ஒரு வார்த்தை தெரியாது. சாக்கு பேக்கு தவிர ஒரு வார்த்தை தெரியாது. ரஜினிதான் அந்த யூனிட்டிலேயே நல்லா கன்னடம் பேசுவார். ரஜினியும் காமரா மேன் லோகநாதனும்தான் எனக்குச் சொல்லிக் கொடுப்பாங்க. நான் இஷ்டத்துக்குப் பேசுவேன். என்னன்னவோ டிக்ஷனரியில் இல்லாத வார்த்தை , உச்சரிப்பு எல்லாம் வரும். தப்புத் தப்பா கெட்ட வார்த்தைகள் வரும். கன்னடத்திலே ஏதாவது வார்த்தை கொஞ்சம் மிஸ்ஸானால் கெட்ட வார்த்தை ஆயிடுமாம்.

இப்போ பரவாயில்லை. கன்னடம் கொஞ்சம் பிக் அப் பண்ணியிருக்கேன். நல்லாவே பேசுவேன். இப்போ இரண்டு கன்னடப் படம் பண்றேன். ராஜ்குமாருடன் ஒண்ணு. அனந்தநாகுடன் ஒண்ணு. இரண்டிலும் நானே பேசறேன்.

பாலசந்தர் யூனிட்டிலே என்னை எல்லாரும் சிஷி சிஷின்னுதான் கூப்பிடுவாங்க. சின்னக் குழந்தைன்னு அர்த்தமாம். ரஜினியும் அப்படித்தான் கூப்பிட ஆரம்பிச்சாரு முதலிலே. அப்புறம் தான் கறுப்பி, கறுப்பின்னு கூப்பிட ஆரம்பிச்சுட்டார்.

ரஜினி அப்போவெல்லாம் ஜாஸ்தி பேசமாட்டார். அடிக்கடி தூங்குவார். சரியான தூங்குமூஞ்சின்னு நான் நினைக்கிறேன். வீணாக் கான்டிரவர்ஸி ஏன்னு அவாய்ட் பண்றதுக்குத்தான் அப்படி ரெஸ்ட் எடுத்துக்குவார் போலிருக்கு. அதல்லாம் எனக்கு என்ன தெரியும்? பழகறதுக்கு நல்ல நண்பர் அவர்.


30-07-1981 தேதியிட்ட குமுதத்தில், நடிகை சரிதா எழுதிய தொடரின் ஐந்தாவது அத்தியாயத்தில் இருந்து சில பகுதிகள்

தப்புத்தாளங்களுக்கு அப்புறம் ரஜினியை நான் அப்பப்போ மீட் பண்ணிட்டிருந்தாலும், கூடச் சேர்ந்து ஒர்க் பண்ணது 1981' லேதான்.

பாலசந்தரோட 'நெற்றிக் கண்' படத்திலே ரஜினியோடு சேர்ந்து செய்தேன். நஜினிக்கு கல்யாணம் நடக்கறதுக்கு ஒருவாரம் முன்னாடியிலிருந்து அவர் கூடத்தான் ஒர்க் பண்ணிட்டிருந்தேன். கல்யாணத்தைப் பற்றி ஒருவார்த்தை கூடச் சொல்லவேயில்லை. யாருக்கும் இன்விடேஷன் கொடுக்கலே. இன்வைட் பண்ணலை. பிப்ரவரி 26' ஆம் தேதி கல்யாணத்தை விடியல் காலையிலே திருப்பதியிலே முடிச்சுட்டு , பத்து மணிக்கு ஸ்ட்ரெயிட்டா ஏவி.எம்.க்கு ஷ¥ட்டிங்கிற்கு வந்து விட்டார். அவருக்கு கல்யாணம்னு எல்லாரும் அப்ப பேசிட்டாங்க. எனக்கு உண்மையான்னு தெரியலை. பேப்பர்லே ஏதாவது போட்டிருப்பாங்க, கேட்டால் இல்லைன்னு சொல்லுவார் என்று நினைச்சேன். பயமாயிருந்தது அவரைக் கங்கிராஜுலேட் பண்றதுக்கு.

அப்பிறம் எல்லரும் சொன்ன பிறகுதான் கங்கிராஜுலேஷன்ஸ் சொன்னேன். காட்பரீஸ் சாக்லேட் கொடுத்தார். அப்புறம் தான் நிஜமா நம்பினேன். காட்பரீஸ் எல்லாருக்கும் கொடுக்கவில்லை. " ஒன்லி ·பார் லேடீஸ்", என்றார். லட்சுமிக்கு, விஜயசாந்திக்கு, எனக்கு எல்லா லேடீஸ்களுக்கு மட்டும் கொடுத்தார். நாங்க லேடீஸ் எல்லாம் வெளியிலே உட்கார்ந்திருந்தோம். உள்ளே டைரக்டர், டெக்னீஷியன்களுக்கு எல்லாம் கொடுத்திருப்பார். சும்மாச் சொல்றார், லேடீசுக்கு மட்டும் என்று.

மகாபலிபுரத்தில் ஷ¥ட்டிங் நடந்திட்டிருந்த போது, ரஜினியும் , அவர் மனைவி லதாவும் வந்திருந்தாங்க. நான் ஒரு தெலுங்குப் படத்துக்காகப் போயிருந்தேன். ஹாலிடேக்காக அவங்க வந்திருந்தாங்க. ரஜினி, லதாவை அறிமுகம் பண்ணினார். ரொம்ப நல்லவங்க. அதிகம் பேச மாட்டாங்க. ரொம்ப ஸா·ப்ட்.

06.10.96 தேதியிட்ட ஆனந்த விகடனில், சுல்தான் மொய்தீன் ( பிரபல chef) எழுதிய கட்டுரைத் தொடரின் , எட்டாவது அத்தியாயத்தின் மறுபிரசுரம். ( நன்றி, ஆனந்த விகடன்)

பொதுவாக வி.ஐ.பிக்கள் வருகிறார்கள் என்றால் பல மணி முன்பே தொலைபேசியில் தகவல் வந்துவிடும். குறிப்பிட்ட டேபிளை ரிசர்வ் செய்துவிடுவோம். இன்னும் பல வி.ஐ.பிக்களின் உதவியாளர்கள், " ஐயாவோடு இத்தனை பேர் வருகிறார்கள், அவர்களுக்கு இன்ன இன்ன உணவுகளை ரெடி செய்து வையுங்கள்" என்று மெனுவைக் கூட முன்கூட்டியே சொல்லிவிடுவது வழக்கம்.

ரஜினி மட்டும் சொல்லாமல் கொள்ளாமல் திடீரென்றுதான் வருவார். எந்த டேபிள் காலியாக இருக்கிறதோ அதில் போய் உட்கார்ந்துவிடுவார். இன்று என்ன சாப்பிடலாம் என்பதிலும் அவ்வளவாக அலட்டிக் கொள்ள மாட்டார்.

சதை போடும் அயிட்டங்கள் மட்டும் வேண்டாம். மத்தபடி எந்த அயிட்டம் இன்னிக்கு நல்லா இருக்குன்னு நெனைக்கறீங்களோ, அதை எடுத்து வாங்க" என்று சாய்ஸைக் கூட எங்களுக்கே விட்டு விடுவார்!. ரஜினிக்கு என்ன என்ன அயிட்டங்கள் பிடிக்கும் என்பது எங்கள் அனைவருக்கும் அத்துபடி. அவருக்கு ஆட்டுத்தலைக்கறி என்றால் உயிர். அதே போல பாயா-இடியாப்பம். வெளிநாட்டு உணவு வகையில் அவரைச் சப்பு கொட்ட வைக்கும் அயிட்டம் " ஷீஸ்வான்"

இந்திய உணவு வகைகளில் குஜராத்தி, பெங்காலி, சவுத் இண்டியன் என்று மாநிலவாரியாக இருக்கிறதே அதே போல இது சீனாவின் ஒரு வகை உணவு வகை.

ரஜினி. " ஐயோ! வேணாம்பா" என்று தவிர்க்கும் அயிட்டங்கள் - ஸ்வீட் , ஐஸ்க்ரீம். ரஜினியின் மகள்கள் இருவருக்கும் ஐஸ்க்ரீம் தான் ·பேவரைட்.

சில விஐபிக்கள் சாப்பிட வந்தால், ஆர்டர் எடுக்கும் நேரத்தில் இருந்து அவர்கள் சாப்பிட்டு முடித்துக் கிளம்பும் வரை, ஒரு வெயிட்டர், அவர்கள் பக்கத்திலேயே நின்று கொண்டிருக்க வேண்டும் என்பது நட்சத்திர ஓட்டல் மரபு. ரஜினி அதை எதிர்பார்ப்பது கிடையாது.

உணவு சர்வ் செய்யப்பட்ட உடன், " நீங்க ஏன் சும்மா நிக்கறீங்க? போய் மத்தவங்களைக் கவனிங்க" என்று வெயிட்டரை அனுப்பி விடுவார். ரஜினி, ஓட்டலுக்கு வருவது பெரும்பாலும் ஒன்பது மணிக்கு மேல்தான். தன் மனைவி மற்றும் இரண்டு மகள்களுடன் தான் வருவாரே தவிர, தனியாக ஒரு நாளும் வரமாட்டார். இரவு பத்து பத்தரை மணிக்கு மேல் என்றால், அவர் மனைவி லதா மட்டும் உடன் வருவார்.

எங்கள் ஐ.டி.சியின் இன்னொரு ஓட்டலான சோழா ஷெராட்டன், ரஜினி வசிக்கும் போயஸ் கார்டனுக்குப் பக்கம். வாரத்துக்கு ஒருமுறையாவது அங்கேயும் வருவார்.

அங்கே நடந்த ஒரு நிகழ்ச்சி -

இரவு 11.45. ரெஸ்டாரண்ட்டை மூடும் நேரம். கஸ்டமர்கள் எல்லாம் சாப்பிட்டு விட்டுக் கிளம்பி விட்டார்கள். சரி, நாமும் சாப்பிட்டுக் கிளம்ப வேண்டியதுதான் என்று ஓட்டலின் ஊழியர்கள் சாப்பிட ஆரம்பித்த நேரம்.

நுழைந்தார் ரஜினி.

ஊழியர்கள் அனைவரும் பதறி அடித்துக் கொண்டு எழுந்தார்கள். " நோ நோ.. நீங்கள் முதலில் சாப்பிடுங்கள். நான் வெயிட் பண்றேன்.." என்று சொன்னது மட்டுமல்ல. பக்கத்தில் இருந்த அயிட்டங்களை எடுத்து ஜாலியாக ஏதோ பேசிய படி பரிமாற ஆரம்பித்துவிட்டார். சரிதான்.. கெஸ்ட் நமக்குப் பரிமாறுவதா என்று ஊழியர்கள் டென்ஷனாகித் தடுக்க முயல... " நோ ப்ராப்ளம், நீங்கள் எத்தனை முறை எனக்கு சர்வ் செய்திருக்கிறீர்கள்.. இன்று ஒருநாள் உங்களுக்கு சர்வ் செய்தால் தப்பென்ன ? என்று அவர்களைக் கட்டாயப்படுத்தி உட்கார வைத்து 'சர்வ்' செய்துவிட்டு பிறகுதான் அவர் சாப்பிட்டார்.

ஒரு பெரிய உண்மையைச் சொல்ல வேண்டும் என்றால், " ஓட்டல் ஊழியர்களுக்குத் தனியாக அதே சமயம் எளிமையான முறையில் தயாரிக்கப் படும் 'staff curry' -ஐ அவர் உரிமையோடு கேட்டு வாங்கிச் சாப்பிடுவார். அந்தச் சுவை அவருக்கு ரொம்பப் பிடிக்கும். எங்கள் ஓட்டலில் பணிபுரியும் வெயிட்டர்கள், சூப்பர்வைசர்கள், காப்டன்கள் மட்டும் அல்ல... சமையல் அறையில் பணி புரியும் சமையல்காரர்களைக் கூட அவர் பெயர் சொல்லிக் கூப்பிடுவார்.

ஒருமுறை சோஷா ஷெராட்டனில் இருக்கும் பெஷாவர் ரெஸ்டாரண்ட்டில் மனைவி - மகள்களோடு சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தார். நான்கு டேபிள் தள்ளி மணிரத்னமும், சுகாசினியும் சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தார்கள். ரஜினிக்குப் பக்கத்து டேபிளில் கல்லூரி மாணவர்கள் சிலர் அமர்ந்திருந்தனர். " ஹேப்பி பர்த்டே டு யூ" என்று சுற்றியிருந்து பாட்டு கிளம்பியது. ஒரு மாணவர் மகிழ்ச்சி பொங்க , பிறந்த நாள் கேக் வெட்ட , ரஜினி, யாரும் அழைக்காமல் தானாகவே எழுந்து சென்று ' பர்த்டே பாய்க்கு' வாழ்த்துச் சொன்னார். அது மட்டும் அல்ல, மாணவர்கள் சாப்பிட்டுக் காத்திருந்தும் டேபிளுக்கு பில் வரவில்லை. வெயிட்டரிடம் கேட்டார்கள். " உங்கள் பர்த்டே பார்ட்டிக்கான பணத்தை ஏற்கனவே ரஜினி செலுத்தி விட்டார்" என்று விளக்கினார்கள்.

Saturday, July 16, 2005

சென்னை வலைப்பதிவாளர்கள் கவனத்துக்கு.

நண்பர்களே,

ஆனந்த் ராகவின் சிறுகதைத் தொகுப்பு 'க்விங்க்' வெளியீட்டு விழா நாளை ஞாயிற்றுக்கிழமை (17.07.2005) காலை 9.30 மணிக்கு சென்னை அண்ணாசாலை புக்பாயிண்ட் அரங்கில் (அண்ணாசாலை காவல் நிலையம் அருகில்) நடைபெறுகிறது.

மாலன் நூலை வெளியிட, இரா. முருகன் முதல் பிரதி பெற, திருப்பூர் கிருஷ்ணன் சிறப்புரை ஆற்றுகிறார்.

கிழக்கு பதிப்பகம் வெளியிட்டுள்ள இந்நூல்தான் ஆனந்த் ராகவின் முதல் சிறுகதைத் தொகுப்பு.

சென்னையில் உள்ள நண்பர்கள் அனைவரையும் விழாவுக்கு அன்புடன் அழைக்கிறோம்.

Thursday, July 14, 2005

'இடை' நவீனத்துவம்


Wednesday, July 13, 2005

கோயிஞ்சாமியின் கவித மொயற்சி!

தேதி என்னவென்று செல்போனில் பார்த்த கோயிஞ்சாமிக்கு புல்லரித்து விட்டது. அடி மனசுக்குள் ஆனந்த அலாரம் ஒன்று அடித்தது. காரணம்... ஜூலை 13... கள்ளிக்காட்டார் பொறந்த நாள்..கவிஞர்கள் திருநாள்...
கோயிஞ்சாமியின் கைகள் துடித்தது... பேனா துடித்தது... நெஞ்சுக்குள்ள லெப்ட் பக்கம்.. ரைட்டு பக்கம் வார்த்தைகள் பெண்டுலமாக ஆடியது. ரன்னினான், ரன்னினான், வெள்ள பேப்பரைத் தேடி ரன்னினான். எடுத்தான்.. சிந்திக்க ஆரம்பித்தான்...கவித 'மொல்ல மொல்ல' எட்டிப் பார்த்தது... அதுவும் லவ்வு கவித!

'சன்'னை தின்ன முடியாது..
உன் கண்ணு 'சன்'னு!
'பப்ஸ்'ஐ தின்னலாம்...
உன் லிப்ஸ் - 'பப்ஸ்'
ரோஸ்க்கு 'நோஸ்' கிடையாது!
உன் 'நோஸ்' ரோஸ்!
நீ உன் இதயம் give
நான் என் இதயம் give
அதுதான் லவ்!

இந்த கவித எழுதி முடித்த திருப்தியில், 'சாகித்ய அகாதெமி' வாங்கிய மாதிரி இல்லாவிட்டாலும், ஏதோ அகாடமிக்கலா சாதித்த திருப்தியில், கோயிஞ்சாமி சாலையில் தலைநிமிர்ந்து நடக்க ஆரம்பித்துள்ளான்.

Tuesday, July 12, 2005

கோயிஞ்சாமியும் அரசியலும்

கோயிஞ்சாமி மிகவும் பெருமிதமடைந்தும் மகிழ்ச்சியாகவும் இருந்தான். தி ஹிந்து நாளிதழைப் புரட்டிப்பார்க்கும் போது அப்படியொரு செய்தி அவனது கண்ணில் பட்டது. தலைப்புச் செய்தியாக வந்த அந்த வரியை எப்படியோ எழுத்துக்கூட்டிப் படித்து முடித்ததும் கொயிஞ்சாமிக்குத் தலைகால் புரியவில்லை.

வந்திருந்த செய்தி இதுதான்:

RSS delivers stern message to BJP

கோயிஞ்சாமி பொதுவாகவே விஷயஞானம் அதிகம் உள்ளவனாதலால் பி.ஜே.பி என்பது ஒரு இந்திய அரசியல் கட்சி என்பதை மிகவும் சுலபமாகக் கண்டுபிடித்து விட்டான். இந்த அரசியல் கட்சி வலைப்பதிவுகளைப் படிப்பது வருவதும் அந்த வரியில் இருந்து கோயிஞ்சாமிக்குப் புரிந்தது.

தலைப்புச் செய்தியைப் படித்ததுமே புரிந்து விட்டது, ஏதோ ஒரு வலைப்பதிவாளர் ஒரு கடினமான கோரிக்கையை முன்வைத்து வலைப்பதிவு எழுதி இருக்கிறார் என்று. அதாவது நாட்டு மக்கள் இடும் வலைப்பதிவுகளை எல்லாம் ஒரு இந்தியக் கட்சி படித்துவருகிறது. அப்படிப் படிக்க ஏதோ ஒரு ஆர்.எஸ்.எஸ் ரீடரைப் பயன்படுத்துகிறது. ஒரு இந்தியக்குடிமகனின் வலைப்பதிவுக்கான RSS ஒரு கடினமான வேண்டுகோளை முன்வைத்துள்ளது.

என்ன ஒரு கட்சி பி.ஜே.பி! இப்படி கட்சிக்குள் தகவல்தொடர்புத் துறை ஒன்று அமைத்து நாட்டுமக்களின் வலைப்பதிவுகளைக் கூட படித்து வருகிறதே. ஆஹா, இந்தியா என்றால் இந்தியாதான். எந்த நாட்டில் உள்ளது இது போன்ற ஒரு மக்களை மதிக்கும் பண்பாடு.

ஒரு வேளை எதிர்க்கட்சியின் வலைப்பதிவில் வந்த RSS Feedஆக இருக்குமோ? சரி, எப்படியோ. நாட்டிலுள்ள கட்சிகளெல்லாம் கொள்கை பரப்ப வலைத்தளம் மட்டும் இல்லாமல் பிறர் கருத்துக்களை மதிக்க வலைப்புக்களையும் படித்து வருகின்றன. அதுமட்டும் மகிழ்ச்சி.

காங்கிரசின் ஆட்டப் பிரச்சனை, பி.ஜே.பியின் ஆர்.எஸ்.எஸ். பிரச்சனை, எல்லாம் நாட்டிற்கும் பிரச்சனையாக இருக்கிறதே என்று கவலைப்படும் அதே வேளையில், Atom மற்றும் RSS தொழில்நுட்பங்களுக்கு மனதார நன்றியும் சொல்லிக்கொண்டான் கோயிஞ்சாமி.

Friday, July 08, 2005

ஆனந்த் ராகவின் நாடகம் - நாளை நாரதகானசபாவில்.

உயிரினும் இனிய அன்பு கோயிஞ்சாமிகளே,

நாளை சனிக்கிழமை (9.07.2005) மாலை 6.30 மணிக்கு சென்னை, ஆழ்வார்பேட்டை, டிடிகே சாலையில் உள்ள நாரதகான சபாவில் ஆனந்த் ராகவ் எழுதிய 'ஸ்ருதிபேதம்' நாடகம் அரங்கேற்றப்பட உள்ளது.

சென்னைவாழ் கோயிஞ்சாமிகள் அனைவரும் தவறாமல் நாடகத்துக்கு வருகைதந்து சிறப்பிக்க க்ளப் சார்பில் அழைக்கிறோம். (ஆனந்த் நமது க்ளப் மெம்பரா என்று கேட்காதீர்! மானுடகுலமே நமது க்ளப் மெம்பர்கள்தான்.)

நாரதகான சபா வாசலில் 6 மணிக்கு நண்பர்கள் சந்திப்பதாக ஏற்பாடு. அங்குள்ள கேண்டீன் மசால்தோசை போலவே நாடகமும் நன்றாக இருக்கும் என்று ஆனந்த் சொல்லியிருக்கிறார்.

ஆகவே, வருக.

Wednesday, July 06, 2005

கும்பகோணத்தில் கோயிஞ்சாமி

'சனி நீராடு' என்று பெரியவர்கள் சொல்லி இருக்கிறார்கள். அதாவது சேர்ந்தார்ப்போல் வரும் சனி ஞாயிறு விடுமுறையில் ஏதேனும் தீர்த்தயாத்திரை செல்வாயாக! தண்ணீர்ப்பஞ்ச சென்னையிலிருந்து விடுபட்டு சனி நீராடுவாயாக என்று சொன்னது இதையே குறிக்கும்.

அப்படியான சனி ஒன்றில் நீராடும் பொருட்டு கோயிஞ்சாமி3 சென்னையை விட்டு கும்பகோணத்தின் அருகில் இருக்கும் திருவலஞ்சுழிக்குச் சென்றான். அங்கே இப்போது என்ன விசேஷம் என்பது வேறு விஷயம். திருவலஞ்சுழிக்கோயிலில் களப்பணி நேரம் கோயிஞ்சாமி தூங்கிக்கொண்டு காககி குருவிகளை எண்ணிக்கொண்டு இருந்தது வெத்தான விஷயம். ஆனால் மதியம் உணவு நேரம் கோயிஞ்சாமி சென்ற உணவகமே சத்தான விஷயம்.

பணியகத்தை நினைவு படுத்தும் (தூக்கம்தான்) உணவை முடித்துவிட்டு, காலாற நண்பர்களுடன் சாலையில் நடந்துகொண்டிருந்தான் கோயிஞ்சாமி. எதேச்சையாக ஒரு மளிகைக்கடையைப் பார்த்ததும் கோயிஞ்சாமியே சிரிக்கும் ஒரு காட்சி கண்ணில் பட்டது. மளிகைக் கடையில் கம்ப்யூட்டர் வைத்து பில்! பக்கத்தில் இருந்த கும்பகோணத்து நண்பரிடம் சொல்லியே விட்டான் கோயிஞ்சாமி.

"ஹா ஹா. கும்பகோணத்துல இப்படி ஒரு ஹை-டெக் மளிகைக்கடையா? சபாஷ், சபாஷ்"

இந்த கமெண்ட்டைக் கேட்டதும் கும்பகோண தேசப்பற்று மிக்க நண்பருக்கு மூளையில் பூகம்பம் வந்ததால் கன்னப்பிரதேசம் அதிர்ந்து மீசை துடித்து!

"லே கோயிஞ்சாமி! என்ன நினைத்துவிட்டாய் எம் கும்பகோண சமூகத்தை! இது மட்டுமில்ல, கும்பகோணம் பூரா நிறைய மளிகைக் கடைல இப்படிதான், புரிஞ்சதா? என்னன்னு நெனச்சீர் கும்பகோணம்னா!!!" என்று பொரிந்து தள்ளினார்.

என்ன இருந்தாலும் கும்பகோணம் இப்படி ஹை-டெக்காக மாறிய செய்தியை கோயிஞ்சாமியால் நம்பவே முடியவில்லை. அன்று காலை செய்தித்தாளில் கூட ஏதோ வெப்டிசைனர் வேளைக்கு ஆட்கள் தேவை என்ற வரிவிளம்பரம் பார்த்திருந்தான். ஏதோ ஜில்பான்ஸ் சம்பளமாக இருக்கும் என்று நினைத்திருக்க இது என்னடாவென்றால் கும்பகோணம் இப்படி மாறியிருக்கிறதே! ஏதேனும் நவம்பர் புரட்சி வெடித்து விட்டதா என்ன இந்த ஊரில்?

"சரிங்க சரி. சும்மா களாய்ச்சேன். ஆனா சென்னை தவிர்த்த வேற ஒரு ஊர் இப்படி வளர்ச்சி அடைஞ்சது சந்தோஷமாதான் இருக்கு. அது சரி, இங்க அப்போ சாஃப்ட்வேர் கம்பனி எல்லாம் சின்னச்சின்னதா நறைய இருக்கும் போலருக்கே? மளிகைக்கடை, மெடிக்கல் ஷாப்-னு கும்பகோணமும் சுத்தி பதினெட்டுப் பட்டியையும் கவர் பண்ணியே காலத்தை ஓட்டிடலாம், இல்ல?" என்று நலம் விசாரித்தான்.


ஆனால் கும்பகோணக் குடிமகனாரோ அந்த ஊரில் அப்படியெல்லாம் ஒரு சாஃப்ட்வேர் கம்பனியும் இல்லை என்றுதான் சொன்னார்.

"எல்லாம் மெட்ராசுலேர்ந்து போய் வாங்கிண்டு வருவாங்க"

"என்ன, இந்த சாஃப்ட்வேருக்காக சென்னைக்குப் போவாங்களா? சின்னப் புள்ளத்தனமால்ல இருக்கு!" என்று பாதி வடிவேலு பாணியில் வியந்தான்.

இதுவும் ஒரு மென்பொருள், ஆமாம்

சரி, என்ன விலை கொடுத்து வாங்கி வருவார்கள் என்று கேட்டான் நண்பரிடம். விலையைச் சொன்னதும் கோயிஞ்சாமியால் திறந்த வாய் மூட முடியவில்லை. சென்னையில் இதே மென்பொருள் பாதிவிலை கூட இருக்காது. அதே டேட்டாஷீட் இன்புட் இண்டர்ஃபேஸ், அதே ப்ரிண்ட் பட்டன், அதே ஸ்டாக் மெய்ண்டனன்ஸ் ரிப்போர்ட்.

"ஆமாம், ஏங்க... கும்பகோணத்துலேர்ந்து நெறைய பேர் சென்னைல சாஃப்ட்வேர் ஆஃபீசுக்கு வந்துருக்காங்களே. ஒர்த்தர் கூடவா இங்க கான்வாஸ் பண்ணி மார்க்கெட் புடிக்க முயற்சிக்கலை?" என்று கேட்டான்.

"ம்ம்ம்? ஏன் நீங்கதான் இங்கயே வந்து தங்கி சேவை பண்றது?" என்று நண்பர் ஒரே போடாகப் போட்டு எஸ்கேப் ஆகப்பார்த்தார். கோயிஞ்சாமி கேட்ட அடுத்த கேள்வியான "நீங்க பண்ணலையா?" என்ற கேள்வியை முன்னாலேயே எதிர்பார்த்திருப்பார் போலிருக்கிறது.

கோயிஞ்சாமி அசருவதாக இல்லை. அந்த கும்பகோண நண்பருக்கு மென்பொருள் நிரல்கள் எழுதத்தெரியாமல் இல்லை. அவரது பணியகத் தேவைகளுக்கு அவரேதான் மென்பொருள் எழுதுவார். Foxproவில் போதுமான அறிவு இருந்தது. மார்க்கெட்டிங் மற்றும் மேலாண்மைத் துறையில்தான் தற்போது பணியாற்றி வருகிறார்.

"நம்பாள முடியாதுப்பா. ஒர்த்தன் எவ்வளவு வேலையைதான் பார்க்கறது?" என்று சொல்லி அவரின் இலக்கு வேறு என்றும் விளக்கிவிட்டார்.

கடைசியில் கோயிஞ்சாமிக்குக் குழப்பமே மிஞ்சியது. இன்னும் தமிழகத்தில் எத்தனையெத்தனை ஊர்களிலிருந்து சென்னைக்கு வருகிறார்களோ. உண்மையில் யார் ஒரிஜினல் கோயிஞ்சாமி என்பது யார்? தான் மட்டும்தான் கோயிஞ்சாமியா? அல்லது இந்த ஊர்களில் எல்லாம் மென்பொருள் சந்தை இருப்பதை அறியாத உள்ளூர் நிரலாளர்களா? அல்லது சென்னைக்கு வந்து யானை விலை குதிரை விலை தாண்டி தண்ணீர் விலை கொடுத்து மென்பொருள் வாங்கிப்போகும் கும்பகோணத்துக் கடைக்காரர்களா?